Mehtap Atmaca
@Mehtap_Atmaca
Örtmen:)
Felsefe
9 Ekim 1997
170 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Eskilerin güzel bir sözü var, "Marifet iltifata tabidir," derler. Türkiye'de marifet iltifat görmediği gibi, bazen sert bir biçimde cezalandırılır da. Marifet sahipleri adam kayırmacılık yöntemleriyle bir yerlere gelmiş, yetersiz, torpilli kişilerin kıskançlığına maruz kalır. Yetenekli insanları eleyen, onları taltif etmeyen bir toplumsal ve siyasi düzenimiz var. Uzun zamandır, bu topraklarda güç odaklarına yakın olmak, yükselmek ve iltifat görmek için yeterli sebepleri teşkil ediyor. Marifetli insanları dünya görüşü ayırt etmeksizin yüceltecek bir sistemi oturtmadığımız müddetçe bu toplumsal kıyma makinesi insanları öğütmeye devam edecek.
Bağlılık bitiyor. İşyerinde artık kimsenin kimseye sadakati yok. Güçlü olan, iyi tezgah çeviren, yaranmayı bilen, izlenim oluşturmakta ustalaşan ayakta kalıyor. Bu yüzden yaptığınız işten çok kendinizi satabiliyor olmanız önem kazanıyor.
Bilgelik der ki, "İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar." İmgeler, görüntüler, para hesapları, makam kaygıları, önemsenme arzuları geride kalabilse. Keşke ölmeden evvel ölebilsek de, benliklerimizi özgür kılsak. Can kuşu kafesini kırsa da süzülse göklere. Giderek maddileşen bir dünyada, vatansız bir sürgün olarak kalmasa ruh. Canlandırsa bizi, çürüyrn taraflarımıza elektrik verse. İnsanı insan yapan şeyin bir dostun acısında buluşmak, onunla beraber olmak, zehirle pişmiş aşı onunla paylaşmak olduğunu bilebilsek. Ağız tadını bozan ölümü sıkça hatırlasak. Ve hayatı hatırlasak. Hayatın ötekini duyma ve öteki tarafından duyulma olduğunu kalp bilgisiyle anlasak.
Kendimizi algılamamızne kadar olumsuz ise, o kadar kolay aşık oluruz. Kendisinde bir şeylerin eksik olduğunu hisseden kişi, eksik nitelikleri seveceği kişide arar. Aşık olduğunda, gerçekleşmemiş fantezi ve düşlerini sevgiliye yansıtır. Sevgiliyle birleşmek bize emniyet ve huzur verir. Anne veya babadan alacağımız takdir sözcüklerini artık sevgiliden işitmek isteriz. Kendimizde bastırdığımız, görmezden geldiğimiz "ayın karanlık yüzü"nü sevgiliye yansıtırve ona " çılgınca" aşık oluruz. Böylesi bir aşk aşırı, tahripkâr ve çılgınca görünebilir, ancak bizim bilinçdışı arzularımızı karşıladığı için vazifesini tam olarak yerine getirmektedir. Bilinçdışı doyurulmadığında öfke sökün eder; hayal kırıklığı, incinmişlik ve ümitsizlik ruhumuzda fırtınalar estirir.
Hayata nasıl baktığımız, neyi gördüğümüzü belirler. Güzelliğe aşina olanlar, onu her yerde kaim kılmak ister.