Mehmet tatar
@Mehtatar
Iyi ve kötünün ölçütü öncelikle kişisel bir duygu iken daha sonra bütünüyle zihinsel bir mesele haline dönüşür.
İnsan benliğinin şuurunda olan bir varlıktır. Yani kendisi hakkında huzurî bilgisi olan tek canlı varlıktır. Kendisini kendinden bağımsız bir varlık olarak inceleyebilir, tahlil edebilir, tanıyabilir, değerlendirebilir ve neticede değiştirebilir.
Pascal diyor ki : İnsan, küçük sonsuzluk ve büyük sonsuzluk denilen iki sonsuzluğun toplamıdır. Zayıf bir çöp dahi insanı yok edebilir. Ancak bütün dünya onu öldürmeye kalksa o kendi katilinden daha üstündür. Çünkü o öldüğünün ve kendisinin kimin öldürdüğünün farkındadır. Oysa dünya yaptığı işin farkında değildir.
İnsanın kendini bilmesi zirveye ulaştığında ve kendisini en mükemmel varoluş durumunda hissettiğinde varlık alemi alemi hakkında düşünmeye başlar.