Yedi kez aşağıladım ruhumu:
Birincisi, yükseklere ulaşmak için, onun
itaat ettiğini gördüğümde.
İkincisi, sakatlar karşısında topallıyormuş gibi yaptığını fark ettiğimde.
Üçüncüsü, kolaylık ve güçlük arasında seçim yapıp kolaylığı seçtiğinde.
Dördüncüsü, bir hata yapıp başkalarının da hata yaptığı düşüncesiyle avunduğunda.
Beşincisi, sabrını kendi gücüne mal ederek zayıflıktan dolayı hiçbir şey yapmadığında.
Altıncısı, kendi maskelerinden birinin söz konusu olduğunu anlamadan bir yüzün çirkinliğini hor gördüğünde.
Ve nihayet yedincisi, bir ilahi okuyup bundan bir erdem
sahibi olduğunu sandığında.
Kuştüyü yataklarda uyuyanların düşleri, toprağın üzerinde uyuyanların düşlerinden hiç de daha güzel olmadığına göre, yaşamın adaletine olan inancımı nasıl
yitirebilirim?
Evim şöyle dedi bana:
"Beni terk etme, senin geçmişin buradadır çünkü."
Yol dedi ki:
"Gel, beni izle, çünkü senin geleceğin benim."
Şöyle dedim evime ve yoluma:
"Ne geçmişim ne geleceğim var benim.
Burada kalırsam, kalışım da gidiş olacak;
gidersem gidişim de kalış olacak.
Sadece aşk ve ölüm değiştirebilir her şeyi.