Şeyhim Bey. Mahlâsı Süheylî olduğu için, Şeyhim Süheylî derlerdi, öyle şiir söylerdi ki, korku uyandıran söz ve tâbirler kullanırdı. Beyitlerinden biri şudur:
Gam gecesinde ahlarımın girdibad ı gökü yerinden oynattı; gözyaşlarımın seli ejderhası, rub-ı meskûnu (dünyanın insanlarla meskûn olan kısmını) yuttu.
İlk gazelimi o gün, orada iken, tamamladım. O tamamlanan gazel şudur:
Canımdan başka, vefadâr bir yar bulamadım; gönlümden başka, sırlarıma mahrem bulmadım.