"İzahsız bir işaretiz biz ... "
Fakat, kendimizi mevzuumuzla sınırlandıracak olursak, yeşeren ağaç, bu bilimsel olarak kayıt edilebilir beyin dalgalarının neresinde kaldı? Çimenlik nerede kaldı? İnsan nerede kaldı? Beyin değil, bilakis, belki yarın ölüp gidecek ve vaktiyle bize doğru yaklaşmış olan insan? Ağacın kendisini takdim edişini ve insanın da ağacın huzurunda duruşunu ihtiva eden tasavvur nerede kaldı?
Bahis mevzu edilen bu tasavvura göre muhtemelen, şuurun tesir dairesi olarak tasvir edilen ve ruhi olan olarak telakki edilen yerlerde dahi bazı şeyler cereyan ediyor. Fakat ağaç "şuurda" mı, yoksa çimenlikte mi duruyor? Çimenlik, tecrübe olarak ruhta mı, yoksa yayılmış biçimde yeryüzünde mi bulunuyor? Yeryüzü bizim kafamızın içinde mi? Yoksa biz, yeryüzünde mi bulunuyoruz?