Melaike Keskin
@Melaikes
7 okur puanı
Nisan 2025 tarihinde katıldı
Çakırdikenin içinde ayaklarım kanadı. İşte öyle bir betimleme, öyle bir anlatış… Okurken ben de Dikenlidüz de yürüdüm, oturdum, aç kaldım, açıkta kaldım, kuru ekmeğe hasret kaldım, Abdi ağadan dayak yedim. Döne için gözyaşı döktüm, Iraz’ın oğluna yandım, Hatice ile bittim. Kalemin efendisi mi desem, kelimelere dans ettirmiş de içimize işletmiş mi desem bilemedim. Her satırı 2-3 kere okunacak kadar özel. Büyük usta, yattığın yer nur olsun…
O gün bugündür, Dikenlidüzü köylüleri her yıl çift koşmadan önce, çakırdikenliğe büyük bir toy düğünle ateş verirler. Ateş, 3 gün 3 gece düzde doludizgin yuvarlanır. Çakırdikenliği delicesine yalar. Yanan dikenlikten çığlıklar gelir. Bu ateşle birlikte de Alidağın doruğunda bir top ışık parlar. Dağın başı üç gece ağarır, gündüz gibi olur…
Değirmenoluk köyü çakırdikenlik… Tarla yok, bağ bahçe yok. Safi çakırdikenlik…
Çakırdikeni en pis,en kıraç toprakta biter. Bir toprak ki bembeyaz, peynir gibidir. Ot bitmez, ağaç bitmez, eşek inciri bile bitmez, işte orada çakırdikeni keyifle serpile serpile biter, büyür, gelişir. ..