Melike Alparslan
@Melike_ALPARSLAN
Psikolojik Danışma ve Rehberlik
İçimiz Biziz Onu Görmezden GelmemeliyizPsikoloji
Doğan Cüceloğlu'na göre yaşamımızı, davranışlarımızı, düşüncelerimizi, duygularımızı kısacası bizi biz yapan her şeyi etkileyen bireyin içerisinde daima vâr olan bir İç Çocuk bir de İç Ana-Babası vardır. Kendi günlük yaşamımızdaki davranışlarımızı düşünelim bu davranışlardaki amaçları düşünelim bu amaçları "kendimiz ne deriz ne hissederiz ? Ve Başkaları ne der?" Diyerek yaptıklarımız olarak ikiye ayırabiliriz. "Başkaları ne der acaba ? Kendim için yaptım ama bu çok yanlış bir şey keşke yapmasaydım, nasıl böyle bir hata yaparım tam bir salağım" gibi cümleler eminim tanıdıktır bu söylemlerde hepmiz bulunmuşuzdur. Suçu kendimizde aramaya çok meraklıyız. Tabii ki her şeyi dış dünyaya yıkmaktan ya da kendimizden bağımsızlaştırmaktan bahsetmiyorum bu da son derece sağlıksız bir tutumdur. İşte mârifet tam buradaki dengeyi kurmada baskıcı, sürekli başkacı olan İç Ana-Baba ile hayat dolu yaşam dolu neşeli heyecanlı İç Çocuk arasında denge kurup onları barıştırmak hem onlarla iletişime geçmek hem de onların kendileri arasında sağlıklı bir iletişim kurmaktır bu kitapta Doğan Cüceloğlu tüm bunların nasıl yapılabileceğini örneklerle, yöntemlerle akıcı, açıklayıcı ve detaylı bir şekilde anlatmış. Okuyan herkesin abartmıyorum kitabın her satırında mutlaka kedinden bir şeyler bulacağı bir kitap. İçimizde çoğunlukla İç Ana-Baba hakimdir çünkü yaşamımızın en başında beri hayatımızın içinde bizden daha fazla vâr olan aile, kültür, okul gibi faktörler vardır. Daha İç Çocuğumuzla iletişime geçemeden onlar bizde fazlasıyla etkilidir. Hayat dolu İç Çocuk hep bastırılmıştır. Yazar, sağlıklı bir İç Çocuk için sağlıklı bir ailenin öneminden de çok güzel bir şekilde bahsetmiştir. İçimizdeki Çocukla tanışmamıza, bu çocuğun gelişiminde aile faktörünün önemine, sağlıksız ve sağlıklı bir İç
Reklam
Bu kitaptaki yalnızlık, umursamazlık, bir başına kalmışlık, ihmalkârlık, sevgisizlik, nicelikte varolan nitekilte yoksunluk eminim herkesin kendini bulacağı şeylerdir. Kitabın başındaki cümle " bir kalbi derinden sarsmak için kader her zaman sillesini vurmaya, güçlü darbesini indirmeye gerek duymaz; aksine kaderin insan hayatına müdahale etmek için duyduğu karşı konulmaz isteği, sıradan bahanelerle meydana gelen yıkımları körükler" sözü sanki kitabı özetler nitelikte. Romanın baş kahramını Salomonsohn'u yıkan kalbini yavaş yavaş çökerten kızını başka bir adamın odasından çıkarken görmek değil de onlardan bir türlü görmediği sevginin, ilgilinin farkına varmaya başlamasıydı. O sevgisizlik, ilgisizlik hep vardı o sadece yeni farkına varmıştı. Yani biriken taşmıştı artık. Ondaki adanmışlık ailesindeki umursamazlıkla yarışır vaziyetteydi " onu endişelendiren sadece onu endişelendiriyordu." Belki de istediği şey anlaşılmaktı ama diğerlerinin istemediği şey ise onu anlamktı o da onu anlayana sığındı. Bir yerde bir söz okumuştum "Var olmak bulmaktır bulduğun tarafından bulunmaktır. Aradığını bulduğunda varsın o zamana kadar mevcutsun." Salomonsohn kalbinin çöküşüne kadar sadece mevcuttu ondan sonra yaşadığı şeylerle var oldu bence. Ailesi onu fark ettiğinde artık çok geçti. Elimizdekinin kıyametini kaybedince anlamak bu duygu birçok kişinin bildiği bir duygudur demeyeceğim çünkü herkesin bildiği bir duygu olduğunu düşünüyorum ve inanıyorum. Ve sonunda kalbi durmuştu, artık yaşlı adama acı çektirmeye son vermişti. Sevdiklerimizin sadece sevmeye değil anlaşılmaya da ihtiyacı var.
