Kitabı şuan da bitirdim ve hemen kitap hakkında bir ineceleme yazmak geldi içimden Meltem ve Selime Teyzenin hikayesini okurken eminim ki herkes bu hikayelerde kendinden bir parça edinmiştir benim için öyleydi her nir satırı okurken kah duygulandım kah üzüldüm kah ağladım bu kadar etkineleneceğimi düşünmezdim ama kitaptan çıkaracağım anlam şöyle olacak her kim hayatında bir yere ait olmak yalnızlığından soyutlanmak istiyorsa hem kendine hem de etrafındakilere şans vermesi gerektiği ve bir şey olmuyorsa zorla oldurmamak gerektiğini anladım onun haricinde de bazen bazı yerlere insanlar ait hissedemez bunu o ortama ve orada bulunan insanlara değil öncelikle kendimizin nerede olmasını istediğine ve kimlerle beraber olmamız gerektiğine karar vermemiz gerekiyor bu şekilde mutluluğu yakalamış ve hak eden insanlarla yalnızlığımızı paylaşmış olabiliriz.
Bu duyguyu çok yakından biliyorum. Boğazı düğümlenmek derler ya hani… İnsan anlatmadıkça bir düğüm atılır boğazına. Ve o düğümler birikir ,artık çözülemez hale gelir…
Bunu ben çok iyi biliyorum.