Melike Dilan Çankaya

Melike Dilan Çankaya
@Melikedilan
Belki de bu köpekler gibi olmalıyız, dedi Kenan. Hâlâ dalgındı, hâlâ düşünceliydi. Yaşadığımızın farkına varmadan yaşamalıyız. Sadece bedensel ihtiyaçlarımızı karşılayıp anın tadını çıkarmalıyız. Belki daha mutlu olurduk.
Sayfa 493·Kitabı okudu
Reklam
İnsan bir kez gerçeğin peşine düşünce, yalanla yetinmek zor geliyor.
Sayfa 492·Kitabı okudu
Mümkün mü?
Irkı, dili, dini, rengi ne olursa olsun bütün insanları sevmem öğretiliyordu bana. Sömürünün, savaşın, açlığın olmadığı mutlu bir dünyanın mümkün olduğu söyleniliyordu
Sayfa 451·Kitabı okudu
Ne Musa'ya on emri gönderen kutsal yaratıcıya ne İsa'nın babasına ne de Muhammed'in Allahına inanırım. Fakat Musa'nın da, İsa'nın da, Muhammed'in de çabasına hayranlık duyarım. Beni asıl etkileyen onların yaşamına anlam verme uğraşıdır. Bu büyük arayışa saygı duyarım. Dinlerin de, felsefenin de, bilimin de kaynağında bu büyük arayış var. Kökleri insanın var oluşuna kadar uzanan bu düşüncelerin karşılığını bugünkü yaşamımızda görebiliriz.
Sayfa 450·Kitabı okudu
Kenan benden daha şanslı. Çünkü o, kendi yolunun doğru olduğuna inanıyor. İnanmak insanı mutlu eder. Ben ise kendi yolumun doğru değil, zorunlu olduğunu biliyorum. Zorunluluk insana sıkıntı verir.
Sayfa 449·Kitabı okudu
Reklam