Bugünün insanı pek çok bakımdan barbarlık çağı insanından daha üstün görüşlü olduğu halde, aklın, bilginin gösterdiği yoldan gitmeye bir türlü alışamamıştır.
Şüphesiz böyle bir duvarın hakkından gelmeye gücüm yetmezse boşu boşuna yırtınacak değilim , ama karşımda gücümün yetmediği bir taş duvar var diye büsbütün boyun eğmeye de razı olamam.
- Merhametli Cevher'ciğim ! Ah niçin kendini bu hâle koydun ! Ben sana ne yaptım ki benim yolumda hayatını feda ettin.
Cevher, sonsuz bir sessizliğe teslim olmaya başlamış bir sesle :
- Çünkü seni seviyordum. Zararı yok. İlk gördüğüm zaman senin gözlerin kalbimde öldürücü yaralar açmıştı. Zaten yaşayamazdım.