Ondaki aylak adam kompleksinin açlıkla toklukla ilgisi yoktu. İşe yarayıp yaramamaktı mesele. Nitelik , insanı paradan daha değerli kılan bir şeydi.
" Varlıklı bir ailenin çocuğu olmaktan rahatsızsın değil mi ?" diye sordu Aziz. " Yoksulluk memleketin kaderi olmuşken , karnının doyuyor olmasından utanıyorsun... "
" Bana dokunan tek şey işe yaramamak" dedi Sait. " Bu yaşta annemin harçlığına muhtaç olmak çok ağır ... Gerisi teferruat ... "
" Ah be Sait..." dedi Mina. " Kendini yalnızlığa mahkûm etmişsin sen. Sevdiğin kadınlar bile seni daha fazla yalnızlaștırmak için hayatındalar. Paylaşmak için değil, harp etmek için seviyorsun onları. Kendinden alamadığın intikamı, onlar alsın istiyorsun. Bu sevmek değil ki ... "