Melike Mercan
@Melikemr
Şu anda okuduğu kitaplar
Dünün yanlışları seni yarının doğrusu yapacak
Sözünün geçmediği bir yerden sen de geçme.
Dinlenilmediğin bir yerin sağırı ve dilsizi ol.
Boşuna nefes tüketme.
Boşa gitmiş her şeye üzülen insanoğlu, boşu boşuna tüket-tiği nefeslere hiç üzülmüyor.
Fakat vakit geçtikçe kendine duyduğun saygı artacak, şu anki konumunda kendini pek dinlemiyor, iç sesine kulak ver-miyor olabilirsin. Belki kendinden çokça taviz veren bir kişi-liğe de sahipsindir, belki kendinin bu kadar fedakârlık yapı-şından ötürü "ne enayiyim ama" diyorsundur. Deme...
Yol giderek daha ıssızlaştı. Benzin istasyonları azaldı, arabalar seyrekleşti. Artık sadece motorun homurtusu ve tekerleklerin asfaltla sürtünmesi vardı.
Gözlerini yoldan ayırmadan ilerledi. Bir tabela gördü. Tarif doğruydu. Direksiyonun başında hafifçe doğruldu, gözlerini dört açtı. Ve sonunda sağda, eski bir fabrikanın önünde, eğilmiş paslı bir levha gördü. Gözlerini kıstı, emin olmak için biraz daha yaklaştı. Artık emindi, defterde tarif edilen bölgeye ulaşmıştı. Aracını yol kenarına çekip motoru kapattı. İçin-de derin bir sessizlik oluştu. Bir süre yerinden kıpırdamadı. Camdan dışarı baktı; depo binası karanlığın içinde dev bir iskelet gibi duruyordu. Tel örgüler yer yer sökülmüş, paslanmış demirler rüzgarla hafifçe sallanıyordu. Ay ışığına rağmen her şey sisli, bulanık bir görüntü veriyordu
Çocukluğum
Kapı arkasına saklanmış çocukluğum, Bir kaydırağın merdiveni zor tırmanmış, Hayallerim kaybolurcasına biranda inmiş, Bir eğlenceye esir olmuş çocukluğum.
Umutlarım yüksek park köşelerinde, Ağaç dallarına asılmış dileklerim. Arkadaşlarım dileklerimi ebeleme peşinde, Bir su kenarına saklanmış çocukluğum.
Dört oda evim, beklentim bayram sabahı, Dua eder beklerim babamı namaz çıkışı. Eller alında başlar secdede, Bayram harçlığıyla harcanmış çocukluğum.
Bahçemin duvarı topraktan engebeli, Altı çocuk bir ana var düşünceli, Yüreğimize dokunmuş sevgi eli, Kapı arkasına saklanmış çocukluğum
