Gerçeküstü bir partiye gitmeye hazır mısınız?
Biz adını koyamadık, belki siz bir isim bulursunuz...
O zaman aşağıdaki adrese geldiğinizde kapıdaki iri yarı nöbetçiye aklınızdaki o yaratıcı ismi söyleyin ve açılsın kapılar!
Not: Kim olduğunuzla kimse ilgilenmiyor. O yüzden kendinizi ne kadar güzel saklarsanız o kadar çok eğleni-riz!
Ayrılık ne biliyor musun?
Ne araya yolların girmesi, Ne kapanan kapılar...
Ne yıldız kayması gecede, Ne ceplerde tren tarifesi, Ne de turna katarı gökte.
İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!"
-Şükrü Erbaş
Anahtarıyla açtı evinin kapısını...
Cem'in babası anahtarını hiç kullanmazdı. Her zaman kapıyı çalar, annesi de açardı. Cem'in göreviydi koşup babasının terlikleri-ni getirmek; yeni yürümeye başladığı acemi adımlı hallerinden, ilk gençliğine kadar bu gelenek sürmüştü. Karşılamak önemliydi; gerçek bir hoş geldindi bu; insan evinin kapısını çalmalı ve sıcak bir karşı-lama görmeliydi içeridekilerden. O zaman "ev", yuva haline gelirdi.