Melisa Kantik
@Melininguncesi
Kalbin kapıları vardı. Korunması kolaydı. Ama vesvese, kapıları bir bir aşarak girmiyor, kalpte doğuyordu. Olan, doğrudan kalp evinde, gönül hanesinde oluyordu.
Havva Adem için, benim değildi ben'di. Ben değil sen'di. Hasılı bu insan çiftinden hiçbirisi bir tek ve kendisi için değildi.
Ne Havva Adem'e eşit.
Ne Adem Havva'dan üstün.
DÖNÜŞLER
Beni sıcak bir evde unuttular
Mutfak sofa bahçe; bir düş olarak
Sormadılar eğittiler böldüler
Herkes bilir bir çocuktan koptuğumuzu
Ben anamın iyi çocuğuyum, korkma
Nereye gitsem iki bilet; biri sana dönmek için
ilişkilerŞiir
Günün arda kalanını sizle geçirmek isterdim Işığınız yetiyor mu?
Yoksa getiririm, karanlıkta oturmayın
Tanımı olmayan bir şey bu benim dediğim
Bir tekne gibi hissettiniz mi kendinizi hiç?
Boş değil, tıka basa mülteci dolu; hissetmenizi isterdim
Sigara içer misiniz?
Ben içiyorum, bir şey olmuyor
Zamanında bırakmayı da denedim, bir şey olmuyor
Atlamış hissediyor insan kendini, hiçbir şey olmuyor
Siz atlamadınız mı bazı yıllarınızın üstünden
Boş değil; daha çok terk edenlerime dönmek isterdim
Akşamsefalarına su vermişsiniz ne iyi, onlar da yaşasınlar
Küçükken hercailerden korkardım, siz çiçekten korktunuz mu?
İnsan yüzleriydiler, yabancı, dokunmaya korktum
Bir tabanca gibi ilişkilerin elinde
Boş değil, kuru sıkı da değil; bilmenizi isterdim.