Yazar:
Hüsnü Arkan
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 56 dk.
Sayfa Sayısı:
68
Basım Tarihi:
Ekim 2018
İlk Yayın Tarihi:
Haziran 2013
Yayınevi:
Kırmızı Kedi Yayınevi
ISBN:
9786054764389
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Çokça bana hitap ettiğini söyleyemeyeceğim, değişik bir kalem olmuş. İçindeki fırtınaları farklı bir bakış açısıyla yazmış yazar. Gerek argo gerek fazla hırçınlık hakim.
Tamamı da kötü değil tabiki içerisinde beğendiğim cümleler de oldu tabiki. Ama bütün olarak tavsiye edebilir miyim meşgul.
7/10
2020 40. kitabı
Hüsnü Arkan'ı çoğumuz müzik alanındaki çalışmalarıyla tanıyoruz; uzun zamandır yazdığından belki çoğumuzun haberi yoktu. Sözleri o kadar güzel olan şarkıları seslendiren sanatçımızın kalemini de çok beğendiğimi içtenlikle söyleyebilirim.
Az sözle çok şey anlatma sanatında gerçekten iyi.
Yurt dışına çıktığı zamanlardaki hislerini de bazı şiirlerinde iyi anlatmış. :)
Benim en çok beğendiğim şiirleri, "Finale Rondo", "Dönüşler", "Gecikmeler" oldu.
Sizlerin de okumasını isterim.
.
Hüsnü Arkan kimdir, kısaca da bahsetmek istiyorum:
.
.
Sanatçımız, 1958'de İzmir’in Kınık ilçesinde doğmuş, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk
Fakültesi’nden mezun olmuş.
1985’te, kesinleşen cezası nedeniyle yurt dışına çıkmış.
1993’te Türkiye’ye dönmüş, Ezginin Günlüğü'ne katılmış ve sonrasında gruptan ayrıldıktan sonra kendi albümünü çıkarmış.
Müzik yanında edebiyat çalışmalarını da sürdürmüş.
"Hiçe Doğru" şiir kitabı da Kırmızı Kedi Yayınevi tarafından 2005'te yayımlanmış.
Yanmaya geldimEdebiyat
Esenlikler, çok uzun zamanın ardından yeni bir incelemeyle karşınızdaydım.
Hüsnü Arkan, sanatını, takdir ettiğim,başarılı bulduğum ses sanatçısıdır. Eserleri sıradan bir şarkı gibi değil de şiirmiş gibi gelir kulağıma bu yüzden de yeri ayrıdır bende . Takip ettiğim kişilerden birisinin kitabını okuduğunu görünce, şaşırmıştım çünkü yazarlık ve şairlik vasfından haberdar değildim. Şiir kitabını görür görmez tereddüt etmedim, beğenmeyeceğimi aklıma getirmedim ve hatta şöyle söylemiştim, şarkıları böyleyse şiirleri daha da vurucudur. Maalesef yanılmışım, kitabı beğenmedim, tatmin etmedi açıkçası belki beklentiyi yüksek tuttuğum içindir diyorum ama bununla bağlantısı yok maalesef. Bir şans daha vererek, ilerleyen zamanlarda "Naş" adlı şiir kitabını ve "Mino'nun Siyah Gülü" adlı romanını okuyacağım. Ayırdığınız vakit için teşekkür eder,diğer incelemelerde görüşmek üzere,esen kalın.
Hiçe doğru(dan) İçe doğruŞiir
Hüsnü Arkan'ın "Naş"tan sonra okuduğum ikinci şiir kitabı oldu.
Kimileri Hüsnü Arkan'ın bu şiirleri anlaşılmamak için yazdığını düşünmüş. Böyle bir kaygısı olduğunu düşünmemekle birlikte her şiirinin hikayesi olduğunu ve her hikayenin anlaşılması, dolayısıyla da her şiirin anlaşılması için Arkan'ın yaşamının ve dünya görüşünün yüzeysel de olsa bilinmesi gerektiği kanısındayım, çünkü şiirlerinde kendi hayatından izler olduğu gibi bazı kişilere ve olaylara da atıf yapılmış.
Hüsnü Arkan şiirleri, size her şeyi apaçık söylemeyecektir bu nedenle şiir severlere ve Hüsnü Arkan şiirleriyle tanışmak isteyenlere yegane tavsiyem, yazarın roman türünde yazılmış kitaplarına da bakmalarıdır. Yazarın tavrı anlaşıldığı taktirde şiirleri daha iyi anlaşılacak ve zevkle okunacaktır.
Eskişehir'de ismi de en sevdiğim roman olan Don Kişot sahafının pek de uğrak olmayan rafları arasından çekip özgürlüğüne kavuşturduğum kitaptır, artık özgür çünkü hırçın ama derin dizelerini haykırabildi okuyuşumla. Gerçi bu kitap okunmak için yazılmaktan çok yazmak için yazılmış hissiyatı verir fakat bu da nadir görülen bir şey değildir. Şiirde fazla argo kullanımı tartışmaya açıktır evet. Fakat günümüz şiirinin "çirkinin estetiği"nden fazlaca beslendiğini göz önünde bulundurursak -ki modern dünyada neredeyse tüm güzelliklerin yerini çirkinlik aldığından ve geçmiş şairlerin yazacak pek de bir güzellik bırakmadığından zannımca normaldir- kabul edilebilir bir şeydir. Kapalı bir anlatımı vardır ama dizelerin üzerine düşünerek okumak epey keyiflidir.
Beğenmedim
Ölü Kelebeklerin Dansı ile tanıyıp hayran olduğum yazarın böyle bir şiir kitabı çıkardığına inanmıyorum. Hiç yakıştıramadım. Şiirde serbest ölçüyü sevmiyorum tamam ama bunlarda akıcılıkta yok. Beğenmedim, tavsiye etMİyorum.
Kafiye yok, ölçü yok, redif zaten aranmaz, e serbest ölçü diye bişey çıkarmışlar ama bu yazılarda akıcılıkta yok.Şiir
Ölü Kelebeklerin Dansı ile tanıyıp hayran olduğum yazarın böyle bir şiir kitabı çıkardığına inanmıyorum. Hiç yakıştıramadım. Şiirde serbest ölçüyü sevmiyorum tamam ama bunlarda akıcılıkta yok. Beğenmedim, tavsiye etMİyorum.
Kafiye yok, ölçü yok, redif zaten aranmaz, e serbest ölçü diye bişey çıkarmışlar ama bu yazılarda akıcılıkta yok.
Hüsnü Arkan'ın şiirlerinde en sevdiğim şey, hayatın içinden şiirler olması. Ha çok mu akıcı? Emin değilim bundan. Aşk, ayrılık, geçmiş ve insanın kendisiyle hesaplaşmasını şiirlerde görmek mevcut. Dili çok kapalı değil, yorucu hiç değil ve sanki biriyle dertleşiyormuşsunuz gibi hissettiriyor.
One sitting read ayarında ve kısa sürede biten bir kitap oldu benim için. Kusursuz bulduğum bir şiir kitabı değil belki ama gayet samimi idi her şey.
İşte Spotify çalma listelerimizin gözbebeği yapıp kulaklarımız pasını silmesiyle tanıdığımız canım Hüsnü Arkan ve - birçoğunuzun daha onun yazdığını dahi bilmiyor oluşunuzdan emin olduğum- güçlü kaleminin kanıtlarından sadece biri:
HÜSNÜ ARKAN ~ HİÇE DOĞRU
Başlığıyla bir "hiç" e yolculuk yapılacağını tahmin ettiren eser adeta "ben anlaşılmamak için yazıldım, öyle bir kez okumayla beni ve zincirlerimi çözemezsiniz" diye bağırıyor, benden söylemesi
Hem zaten şarkıları bile böyle derin bir anlam içeren, sesi şarkıya böyle güzel oturan bir sanatçıdan ne bekliyordunuz?
Gelişigüzel bir sanat mi?
İşte tam da bu yüzden kitabın kapağına konmaya layık görülen şiir boşa seçilmemiştir, sanıyorum:
"Açık kapı değildir hayat, yaşlılar bilir
Bir eşikten aralıktan ne gördüyseniz odur."
Kitap da aynen böyle, bir sayfada, altı çizilmiş bir dize aralıktan ne gördüyseniz, Hüsnü Arkan odur.
Fakat tekrar tekrar okuyup üzerine düşünmeye çalışacak olanlara sesleniyorum:
Yalnızca biz anlayacağız birilerinin seslerini bu ütopyada. Yalnızca bizim için anlaşılır olacak bazı kalemler.
Böyle diyorum çünkü "beklediğim gibi değildi" yorumlarına çok sık rastlamıştım başlarken, okumaya üzüldüğüm yorumlar dahi oldu.
"Beğenmedim"
"Şarkıları kadar güzel değil"
"Beklediğim gibi değildi" diyor.....
Ne bekliyorsunuz bir şairden? Bir sözden ne bekliyorsunuz?
Herkes kendi acısı, sevinci, şaşkınlığını; herkes kendi hissini yansıtabilir kaleminde!
Beklemeyin.
Sanatta bekleyerek hareket edilmez. Bakalım bu kitabın kapağını açınca ne olacak diye merakla hareket edilir.
Kitap azıcık küfürlü.. Sanatçımızın kızgın ve hırçın yanı yansımış diyelim...Ama bir kısmını alıntıladığım bazı dizeler, dörtlükler çok güzeldi ve çok anlamlı.
Şiirde farklı tatlar arayanlar, farklı bakış açılarından hoşlananlar keyif alabilir.
Öncelikle belirteyim ki beklediğim gibi bir kitap değil. En azından benim için. Ama her yazının bir geçmişi yaşamdan izleri vardır. Her şiirin bir ruhu var. Şimdi bu kitaba bakıp yazarı yargılamak olmaz ki bunu yapacak, tahlil edecek hüküm verecek editör bilgisine sahip değilim ayrıca haddim de olduğunu sanmıyorum. Fakat bir bestelerine, sözlerine bir de burada ki şiirlere bakmak lazım diyorum.
Mesela; "Ben anamın iyi çocuğuyum, korkma/ Nereye gitsem iki bilet; biri bana dönmek için." bir bu şiire birde şu bestenin sözlerine bakın;
"Söyle bir kırık hava döneyim/ Turna, uçsun içimde
Ben seni nasıl sarıp nasıl seveyim/ Hayalimde düşümde"
İkisini de sanki farklı kişi yazmış gibi. Neyse ben yine şarkılarını dinlemeye devam edeyim...
Yazar Hakkında
Hüsnü ArkanYazar · 11 kitap
Hüsnü Arkan 1958 yılında İzmir'in Kınık ilçesinde doğdu. 1975 yılında, Bergama Lisesi'ni bitirdi. Ankara Devlet Mühendislik ve Mimarlık Yüksek Okulu'nda üç yıl mimarlık okuduktan sonra, 9 Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu.
1985'te, kesinleşen cezası nedeniyle yurt dışına çıktı. Bir yıl Atina'da, beş yıl Hollanda'da, iki yıl Köln'de yaşadı. 1987 yılında, Amsterdam'da, arkadaşlarıyla Hezarfen adlı müzik grubunu kurup, Avrupa'nın birçok kentinde kendi şarkılarını seslendirdi. 1990'da, Şanar Yurdatapan'ın düzenlemeleriyle ilk solo albümü Bir Yalnızlık Ezgisi'ni çıkardı. Kendi şarkılarından oluşan bu albümde, şarkı sözlerinin yanı sıra, Nazım Hikmet, Can Yücel, Ülkü Tamer, Muzaffer Erdost ve Louis Aragon'un dizelerine de yer verdi.
1993'te Türkiye'ye döndü ve Ezginin Günlüğü'ne katıldı. Grubun on bir albümüne şarkılarıyla ve sesiyle katkıda bulundu. 2005 yılında Destur adlı projeyle Deli Bu Dünya albümünü çıkardı. 2010 yılına kadar yüze yakın şarkısı yayımlandı. Aynı yıl Ezginin Günlüğü'nden ayrıldı.
Hüsnü Arkan, Türkiye'ye döndükten sonra, bir yandan da edebiyat çalışmalarını sürdürdü. İlk romanı Ölü Kelebeklerin Dansı, 1998 yılında Metis Yayınları'ndan çıktı. Romanda, küresel adaletsizlik ve mültecilik konularını işledi.
İkinci romanı Menekşeler Atlar Oburlar'da, 12 Eylül faşizmi koşullarını, iktidar sahipliğini, bireyin iktidarla ve kaderiyle ilişkisini işledi. Bu kitap, 2001 yılında, Om Yayınları'ndan çıktı.
Üçüncü romanı Uzun Bir Yolculuğun Bittiği Yer, 2005'te Yapı Kredi Yayınlarından çıktı. 1914 Şark Savaşı'nı konu alan romanda, İstanbul'dan Orta Asya'ya uzanan geniş bir coğrafyada, yüz yıla yakın bir tarihî alanda, savaşın insan kaderiyle ilişkisini inceledi.
Aynı yıl, edebiyatçı Yiğit Bener ve Levent Mete'yle birlikte, ayda bir yenilenen iktidarsiz.com adlı internet sitesini yayınlamaya başladı. Bu sitede yetmişe yakın makalesi yayınlandı.
Yine aynı yıl, Seyhan Kitap'tan, Hiçe Doğru adlı şiir kitabı yayınlandı.
2008 yılında, Uyku adlı romanı İthaki Yayınları'ndan çıktı. İlk kitabındaki gibi fantastik öğelere yer verdiği bu romanda, karşı-ütopya kavramını ve siyasi alanla birey arasındaki ilişkileri eleştirdi.
Romanlarında ve şiirlerinde, genel olarak, adalet, ahlak ve bireyin kaderiyle ilişkisi temalarını ele aldı.
Hüsnü Arkan, müzik ve edebiyat çalışmalarını halen İstanbul'da sürdürmektedir. ...
