...Zaten insanoğlu hep bir yerden bir yere gider. Mademki doğmuştur bu dünyaya elbet bir yolculuğa çıkıştır bu. Yani daha baştan bellidir bu mecburiyet. Ama önemli olan bu yolculuğu nasıl ve ne şekilde sürdürmektir.
Ey nazenin sevgili, yetmez mi artık bunca işve, bunca naz? Yazık olmaz mı âşığının bağrını delercesine bakışlarınla bir hazan mevsimine davetiye çıkarır gibi nazar edişin? Yazık olmaz mı bağrını ateşlere vermiş âşığının yana yana diyar diyar dolaşması? Yazık olmaz mı kâm almadan dağ bayır inleyerek gezmesi? Aşkın yarası derin olur mu bilmez misin ey sevgili...