Bu sözleri bana sıkıntılı hayatına rağmen her daim iyimserliğini koruyan annemi hatırlatmıştı. Evet güneş yarın yeniden doğacaktı, sonraki gün ve bir sonraki gün de. Ben de mutluymuşum gibi yapmaya her şey yolundaymış gibi davranmaya devam edecektim. Tıpkı çarkında
dönüp duran bir hamster gibi.
Kitaplar acıyı uyuşturmuştu. İçinde sakladıkları muazzam maceralarla birlikte hayatları benimki kadar karmaşık olan sayısız karakterin yanında yürüyebilmiştim.