Melisa Tevek

SEN BANA BAKSAN YETER
Bir İstanbul sokağında tanışsaydık. Sancaktar Yokuşu’nda mesela… Farklı olur muydu sonlarımız? O zaman da kaçırır mıydın sonu olmayan bakışlarını? Belki severdim o zaman bu şehri, katlanırdım da kirli havasına sen olsaydın yanımda… Beşiktaş’tan bir vapura binsek (ama simit alıp) dalga seslerini dinlerdik. Martılar da gelir biraz sonra, bir parça koparıp paylaşırız onlarla ama daha çok ben… sen bana baksan yeter. Kadıköy’e varmışız akşamüstü. İnerken iskeleden sana bakıyorum gizli gizli… Anlayacaksın diye ödüm kopuyor ama bu sefer anlasan dünyanın sonu olmayacak. Yürüyoruz acelesi olan insanlar içinde. Lakin bizim yetişmemiz gereken bir yer yok çünkü bu sefer denk geldik seninle. Sahil tarafına doğru yürüdük sonra. Büyük bir taş bulup oturduk. Ben bir şeyler anlatıyorum, dalgalar kıyıya hücum ediyor. Biraz ileride bir abi var, o da gitarıyla eşlik ediyor. Sen de beni izliyorsun, bakıyorsun gülümseyip… kaçırmadan gözlerini… çevirmeden başını…
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
“Keşke bu kadar basit olmasaydı.”
“Küçük hanımlar,küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü,yıldızı ve ikbal ışığısınız. Memleketi asıl ışığa boğacak olan sizsiniz.” Çocuklarını ışık kaynağı olarak gören bir milletin evlatlarıyız.Verilen canlar geri gelmeyecektir yaşanılan bu hadise sadece bir saldırı değil,üzerimize sürülen kanlı bir lekedir…
“Saadet var gibi amma,sesi uzaktan gelir.”
Şiir
Sen öldürüyorken de,vururken de güzelsin!
Edebiyat