Melis Yılmaz

Melis Yılmaz
@Melisemine
Hayata dair
Başkasının öldürdüğü birisine nasıl hayat verebilirim bilmiyorum. Ama ölü biri olarak söyleyebilirim ki ölüm bir son değil yeni bir hayata başlangıçtır .
Hayata Dair
Reklam
Zaman bazen insana şunu öğretir . Gün gelir yıllarını verip emek harcadığın kapılar başını öne eğdirerek gitmek zorunda bırakıldığın kapılar olur. Ama ardından öyle bir gün gelir ki ALLAH önüne eğdiğin o başı kaldırıp dik bir şekilde yürümene , ilerlemene ve ona güvenerek yol almana yardım eder. Bir süre sonra o kapının önünden geçtiğinde kaybettiğini değilde kazandığını farkedersin . Ve o zaman anlar insan kapanan kapının ardındaki ilahi hikmeti. Ve ne olursa olsun mühim olanın kapanan kapılara değilde açık pencerelere bakabilmenin olduğunu anlamaktır.
Öğrendiklerim Serisi İnsan kendini koruma altına almak için etrafını çevreleyen bir mekanizma örer ve o mekanizmanın içine kimsenin girmesine izin vermez. Belki bazen bir kaç insanı o mekanizmanın sınırına alabilir ama tam içine almaz, çizgide tutar. Ama günün sonunda şans verip hayatına almadıklarına da üzülür. Ve öğrenilen şey şudur ki ; çoğu zaman *üzülmemek için de üzülebiliyor insan* Oysaki mekanizmanın varoluşu üzülmememiz için tasarlanmıştı. Ama gün geliyor mekanizmanın içine almadıklarımızda pişmanlığımız olup kişiyi üzebiliyor. Ve insan şöyle düşünüyor ; izin vermediklerimiz bizi incitebiliyor ve kırabiliyorsa üzülmemeyi kontrol etmemizin de bir anlamı olmamalı. Bazen kapıyı açık bırakıp duyguları deneyimlememizde gerekir. Çünkü o kapıyı açsakta kapalı tutsakta kapı yine aynı yere çıkıyor , “Üzülmek,kırılmak, incinmek ve pişmanlık” Kişi sevdiği şeyler için incinecekse incinmeli ki sevmenin manasını anlayabilsin. Bilemeyiz belki de kapalı tuttuğumuz o kapının ardındaki kişiler bize hayat veren kişiler de olabilir veya tam zıttı bizi üzerek deneyim kazandırıp doğru kişiler geldiğinde onları anlayabilme ve tanıyabilmemiz için bir hayat dersi de olabilir . Hayat yeterince karmaşıkken kontrol etmeye çalışmamalı ,sadece yaşamalıyız!