Melis İlhan
@Melisilhan
Grafik Tasarım
7 Ağustos
36 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Melis İlhan
, bir kitap okuduPuan vermedi·208 syf.·
6 günde okudu
·Okunma: 24 Nisan 2026 00:00
·2026 5. kitabı
Reklam
Ne zaman nasıl öğrendiğimi hatırlamıyorum herkese bu kadar iyi gelmem gerektiğini. Mutlu etmezsem yaşamayacakmışım gibi. Biraz uzaklaşsam geri dönülmeyecek belki. Hayır dersem kimse kabullenmeyecek sanki. Var etmeye çalışırken, yardım etmeye çırpınırken, iyi hissettirmeye çalışırken yoruldum. Zarar görmesin, yara almasın, kalbi kırılmasın, canı yanmasın diye uğraşırken yoruldum.
Bir dönüp doğaya bak. Kendi kurallarıyla doğuyor güneş. Kendi ışığından başka aydınlıklara ihtiyaç duymuyor ay. Kar, eriyor diye yadırgamıyor kendini. Yağmurlar kendilerini beklentilere göre yağdırmıyorlar. Milyonlar bir araya gelde cemreyi kışın ortasında düşüremiyorlar mesela. Gökkuşağı biz çok istedik diye görünmüyor. Atlar, sahipleri istiyor diye yarışıyor, gönülleri yok. Kuşlar, insanlar istedi diye kafesleniyor, kimseye bağımlılıkları yok. “Allah kahretsin kırmızıyım!” Diyen çiçek yok. Arkasından konuşulanlar yüzünden uykuları kaçan kedi yok. “Beni ayıplamasınlar” diye kendini sürekli izleyen köpek de yok. Kendilik ve kabul var doğada. “Sen de artık var olanınla kabul et kendini” dedim
Birileri seçmediği kurallara doğarken, birileri kendini bulamadan ölüyor.
Sen olma, “en” ol diyor sosyal hayat. Bildiği her yolu deniyor, en zeki, en güzel, en yakışıklı, en ulaşılmaz, en sevilen, en büyük, en güçlü, en dokunulmaz, en farklı olmak için.
Reklam