O günden sonra Derda , hücre hücre öldü ve gün gün yaşlandı. Çünkü derdi korku değil , korkuyu beklemekti. Ve korkuyu beklemek , korkudan beterdi. Bir zamanlar , birinin yazdığı gibi...
"... her hareketin nihai sonucu acıydı ve belki de, insanoğlu bunu bilse, hiç doğmazdı. Belki daha da kötüsü, bütün bunları bilse de doğmaya devam ederdi. Ne de olsa insandı ve doğası gereği arsızdı. Doğmak için her şeyi yapardı."