"Ne tuhaf bir gezegen!" diye düşündü Küçük Prens. "Her yer kuru, her yer sivri, her yer sert ve acımasız. İnsanlarda da düş kurabilme gücü hiç yokmuş. Ne söylerseniz onu tekrarlıyorlar. Benim gezegenimde bir çiçeğim vardı, söze ilk o başlardı..."
Bir sessizlik oldu.
Küçük prens yine konuşmaya başladı:
"İnsanlar nerede? Çölde biraz yalnızlık duyuyor kişi..."
"İnsanların arasında da yalnızlık duyulur," dedi yılan.