...keşke insanlar bunun her gün nasıl hissettirdiğini bilseydi. Neden her günün tadını çıkarmayı, biten bir yaşam öğretiyor? Neden elimizde dünyadaki tüm zaman varken hayallerimizi yaşamak için zamanımızın bitmesini bekliyoruz? Neden en sevdiğimiz insana onları son kez görecekmişiz gibi bakmıyoruz? Eğer bunu yapsaydık, hayat daha canlı olurdu. O zaman hayat gerçekten ve bütünüyle yaşanmış olurdu.
" Ben o kızım Rune. Gökkuşağını bir an için görebilmek için fırtınada beklerim. Eğer mutlu olabileceksen, neden sefil olasın ki? Bana kalırsa, seçim falan yok."
...Bu haberi her zamanki asaletiyle kabul etti ve bana seçtiğim alanda başarılar diledi. Hiçbir erkek ya da kız bundan daha güzel bir hediye alamazdı. Bir başkasının benim icin doğru olmayan beklentilerini yerine getirme zorunluluğundan kurtulmuştum. Kendi şartlarımda başarılı ya da başarısız olmakta özgürdüm.