Vadideki mor zambak
@Melo555
17 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Serinin ikinci kitabıyla geldim. O kadar güzeldi ki üçüncü kitabı sabırsızlıkla bekliyorum. Devam kitabı olmasına rağmen çizgisini hiç bozmadı. Olay örgüsü, karakter gelişimi o kadar iyi işlenmiş ki serinin yavaş ilerliyor olmasını bile sorun etmiyorsunuz. Aslına bakarsanız ilk kitabın başlangıcıyla ikinci kitabın sonuna bakınca neler yaşadık diyoruz.
Rafe, Thrystan, Diana, Marina, Yvan, Jules, Aishlin, Tierney..tüm yan karakterleri o kadar sevdim ki. Arkadaşlıkları ve azınlık olmalarına rağmen haksızlığa baş kaldırmaları, daima çözüm yolu aramaları adlarını yazmadığım diğer yan karakterlerden tuttun hepsine çok ama çok bağlandım ve birine bir şey olsa oturup ağlarım çünkü yazar konuyu ağırdan almasına rağmen karakterlerle o kadar derin bir bağ kuruyorsunuz ki hele olay örgüsü kitap elimden düşmedi neredeyse.
Gelelim başrollere. Elloren, Yvan ve Lukas. İlk kitaptan Elloren, Yvan ile birlikte olacağını zaten düşünüyordum ama açıkçası Lukas ile olan sahnelerinde birlikte olabilirler mi diye düşünmedim değil. İlk kitapta Yvan'a o kadar ısınamamıştım ama kurgu ilerledikçe yazar detayları verdikçe onu daha iyi anlamaya ve ilk kitapta neden Elloren'e kötü davrandığını anlıyorsunuz. Lukas ise tam bir soru işareti. Bir şeylerin peşinde olduğunu anlayabiliyorsunuz ama hâlâ açığa çıkmayan gizemleri var.
10/10 bir kitaptı benim için. İkinci kitap olmasına rağmen çizgisini bozmadığı için yazara teşekkür ediyorum. Çünkü seri kitapları okumaya korkar oldum. Üçüncü kitabı sabırsızlıkla bekliyorum...
Reklam
Bazı anları bilirsiniz ne yapsanız içinize çöreklenen sıkıntıyı atamazsınız. Son zamanlarda ruhen o kadar daralmıştım ki ne yapsam kendimi iyi hissedemiyordum. Sonra uzun zamandır kitaplığımda duran Karanlık Cadı kitabını aldım. Bitirene kadar elimden düşüremedim. MÜKEMMELDİ...
Devamını sabırsızlıkla bekliyorum, açıkçası ilk başta Elloren'e pek ısınamadım. Abilerini de pek görmüyoruz ama sonra evrene adım attıkça daha fazlasını istiyorsunuz. Sırf yan karakter için bile okunabilir. Hatta başrollerden daha fazla yan karakterleri sevdim. Bence çok çok güzeldi. Hele on ikinci bölümden sonra onları okumaya doyamadım. Bağımlılık yaptı ve okuma hevesim kaçmışken bana çok iyi geldi.
Detaylarıyla o kadar güzeldi ki bitirmemek için zor tuttum kendimi. Seri yanılmıyorsam beş kitaplık ve şu an çeviri olarak ikinci kitabı Demir Çicek var.
Lupinler, Elfler, Icarallar, Faeler, Selkiler,Keltler ve çok daha fazlasına adım atıyorsunuz.
Rafe, Trystan'a da ayrıca bayıldım. Kitapta sevmediğim iki nokta var.
( SPOILER OLABILIR) Birincisi: kitap boyunca Elloren'nin büyü gücünü bir türlü göremedik. İkincisi; Yvan ile olan ilişki bana pek geçmedi. Birbirlerine çekilmelerini daha farklı okumak isterdim. Henüz bir ilişkileri yok ama Yvan ile olacağını tahmin ediyorum. İkinci kitaptan beklentim yüksek diyorum ve ikinci kitabı sipariş çıkmaya gidiyorum.
İki kız kardeş ve bir taç. Kitabı genel hatlarıyla beğendim. Rose kraliyet sarayında şatafatlı bir hayat içinde büyürken haberi bile olmadığı kız kardeşi cadılarla birlikte büyümüştür. On sekizinci yaş günün de heyecanla taç giymeyi bekleyen Rose yerine Wren'nin geçmesiyle başlıyor hikaye. Wren tekrar cadıları Eanna krallığına geri getirecek ve annesiyle babasının ölümünden sorumlu olanlardan intikam alacaktı.
Çok güzeldi spoi vermeden yazmaya çalışacağım çünkü içimde deli gibi çığlık atma isteği var.
Rose ilk başta gerçekten ısınamadım. Sürekli bir taç giyme, kraliçe olma hayalinde yanıp tutuşuyordu. O taç uğruna her şeyi feda edebilirim durumundaydı ve sonlara doğru bencilliği gözüme batmaya başladı.
Wren içime oturan karakterlerden biriydi. O son yaşadıkları, babaannesine bağlılığı ve bir bölüm var ki haykırarak bağırma isteğimi zor durdurduğum. Onu okumak gerçekten güzeldi hatta onun olduğu bölümleri daha çok merak ediyordum. Son bölümlere bakarak devam kitabı geleceğinin düşünüyorum çünkü henüz bitmiş sayılmaz.
Güzel bir serüvendi, kesinlikle öneririm.
Söyleyecek o kadar çok şey var ki! Nereden başlayacağımı bilemiyorum, spoiler olmadan yorum yapamayacağım. Şimdi gelelim benim ilk kitabına hayran kaldığım ama ikinci kitabında neredeyse yere çakıldığım seriye.
İlk kitabı öyle bir yerde bitmişti ki, sabırsızlıkla Demir Alev'i bekledim. İkinci kitapta kurguya girmekte zorlandım, 300 sayfayı geride bırakmama rağmen herhalde böyle devam edecek dedim ama neyse ki olaylar o kadar çok gelişti ki ikinci sezonu bitirdiğim dizi haline geldi. Kitapta sevmediğim ilk kısım şu Violet kendini nasıl bu kadar kaybetti? İlk kitapta ince ince yazılan karakter gelişimini çok sevmiştim ama ikinci kitapta tam tersine dönüşmüş haline geri döndü ve biz başa döndük tekrar.
Olaylar karışık bir ip yumağına döndü. Hele Xaden ile olan ilişkileri daha doğrusu Violetin gerçekleri öğrendiği anlar hep kesintiye uğradı. Ya biz bu çifte zaten bayılıyoruz. Aralarında yükselen bir kimya tasiyorken yazar şunlara vurdulu kırdılı bir sahne yazsaydı keşke. Ve biz gerçekleri öğreneceğiz diye bölümleri atlamasaydı. Tam Violet içini dökecek diyorum hop tartışma bölünüyor. Xaden durmadan Violete doğru soruları sormadın ki dediği sahnede onu parçalamak istedim. Onca şeyi sakla, her şeyi tek tek Violet çözmek zorunda kalsın sonra gel gör ki doğru soruları sormadın ki desin karşındaki. Cidden delirdim bu noktada. Violet salak bir karakter olmadığına şükür mü edelim. Ne yapalım?
Ve Violetin duyguları evet Xaden'i seviyor bunu anlıyorum bazı şeyleri görmezden gelmek istiyor ama duygularını daha sık görmek isterdim. Kırıldığı noktaları basa basa söylemesini beklerdim açıkçası. Xaden Violetti kaybetmek istemiyor bunu dile getirdi. Kusursuz karakter okumayı sevmiyorum gerçekten ikisi de hata yaptı ve yine bir arada kalmayı istediklerini bize gösterdiler. Ama duygu
İlk incelemem ve biraz spoiler katarak yorumumu yapacağım.
O kadar hayalkırıklığı yaşadım ki... Yazarla tanışmam 
Yüz Karası ile olmuştu. Bir hevesle kitap sayfalarının öve öve bitiremediği açıkçası benim de büyük bir beklenti ile aldığım kitaba gelelim.
Ben karakter gelişimini pek sevemedim. Yani onca olay yaşanmasına rağmen başrol kızımız Hazel'in bu kadar sakin davranmasını hazmedemedim. Diğer kitapta Grace sakin,iyimser bir karekterdi evet ama Jackson ona bu huyunu sevmediğini açıkça söylüyordu. Bu kitapta ise tepki gösterilmesi gereken yerlerde Hazel ağlayıp duruyordu, büyük bir sorumluluğu üzerine almıştı ama sevemedim yani.
Ian bir sürü aşk sözcüğü söyleyip tekrar ayrıldıkları ilk anda Hazel'in üstüne gidip kalbini kırmaya çalışması? Kendi kariyerine yönelirken yaptığı tek şey içmek ve sahneye çıkmaktı. Hazel'in ondan neden ayrıldığını bile sorgulamadı. Kabullenip kendi yoluna devam etti. Yaşadıklarından ötürü dağılmasını anlamaya çalıştım ama Ian daha farklı bir karaktere sahip olabilirdi. Sanki olaylara bakış açısı daha farklı olmalıydı veya daha olgun davranmalıydı.
Sevemedim ve olmamış yani. Sanki yazayım da bitsin gibi bir ruh haline bürünmüş yazar. Okurken durmadan yüz karası ile karşılaştırdım istemsizce. Karakterleri gelişim, olayları işleyiş bakımından sevemedim. Keşke daha farklı olsaydı. Kitabı alıp almamakta kararsız olan arkadaşlar varsa pdf'sini bulup okuyun veya benim gibi beklentinizi yüksek tutmayın diyebilirim.
Yüz Karası ile olmuştu. Bir hevesle kitap sayfalarının öve öve bitiremediği açıkçası benim de büyük bir beklenti ile aldığım kitaba gelelim.
Ben karakter gelişimini pek sevemedim. Yani onca olay yaşanmasına rağmen başrol kızımız Hazel'in bu kadar sakin davranmasını hazmedemedim. Diğer kitapta Grace sakin,iyimser bir karekterdi evet ama Jackson ona bu huyunu sevmediğini açıkça söylüyordu. Bu kitapta ise tepki gösterilmesi gereken yerlerde Hazel ağlayıp duruyordu, büyük bir sorumluluğu üzerine almıştı ama sevemedim yani.
Ian bir sürü aşk sözcüğü söyleyip tekrar ayrıldıkları ilk anda Hazel'in üstüne gidip kalbini kırmaya çalışması? Kendi kariyerine yönelirken yaptığı tek şey içmek ve sahneye çıkmaktı. Hazel'in ondan neden ayrıldığını bile sorgulamadı. Kabullenip kendi yoluna devam etti. Yaşadıklarından ötürü dağılmasını anlamaya çalıştım ama Ian daha farklı bir karaktere sahip olabilirdi. Sanki olaylara bakış açısı daha farklı olmalıydı veya daha olgun davranmalıydı.
Sevemedim ve olmamış yani. Sanki yazayım da bitsin gibi bir ruh haline bürünmüş yazar. Okurken durmadan yüz karası ile karşılaştırdım istemsizce. Karakterleri gelişim, olayları işleyiş bakımından sevemedim. Keşke daha farklı olsaydı. Kitabı alıp almamakta kararsız olan arkadaşlar varsa pdf'sini bulup okuyun veya benim gibi beklentinizi yüksek tutmayın diyebilirim.