Kitapların İçinde…
@Meloss5
673 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Bir düşmeyegör, diye yineledi Septimus kendi kendine, insan yaradılışı peşini bırakmaz artık. İnsan yaradılışı acıma bilmez.
Reklam
Böyle bir dünyaya çocuk nasıl getirilir acıyı ne hakla besleyebiliriz? Uzun süreli sevgilerden yoksun küçük duyguların ardına takılıp şuraya buraya sürüklenen bu zevk duskunu hayvanların soyunu ne hakla sürdürebiliririz?
Arasıra yoldan geçen temiz yüzlü, iyi yürekli kişileri durdurup” Mutsuzum,” demek geliyordu içinden.
Değil mi ki lanetlenmiş bir soysuz ve vatan bir gemiye zincirlenmişiz. Demek bütün olanlar kötü bir şaka; öyleyse biz de hiç değilse kendi payımıza düşeni yapalım, öbür tutsakların acısını hafifletelim hücremizi çiçeklerle, minderle döşeyelim.
Zaman direklere çarpar. Kalkarız. Duygudan yoksunuzdur, insanın gövdesini ayakta tutan, artık alışkanlıkların iskeletidir. O da bomboştur zaten.
Reklam