melphomene
@Melphomene
İstanbul Sözleşmesi tam metin: rm.coe.int/1680462545
744 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Biz annelerin fedakâr olduğuna, çocuklarının iyiliği için yapmayacakları şey olmadığına inanıyoruz; çünkü bunun böyle olduğuna inanmamız dünyanın işine geliyor, hatta medeniyet ve işleyiş biçimleri bu inanç üzerine kurulu ve dünya bu kutsal inancı sarsılmaz şekilde taşıyabilmemiz için, olur da bu inancı sarsacak bir söz söyleyecek biri çıkarsa onun ne söylediğine hiç bakmadan bu kişiyi linç etmemiz için uğraşıyor, dört yandan beynimizi yıkıyor.
Çocuğum, bir “başkası”dır çocuğum benden “başka”dır. Ve bu yüzden değerlidir.
İnsanın kendisi olmasına izin ve imkan barındırmayan aidiyetler gerçek aidiyetler değildir, sömürüdür.
Çocukluk, neredeyse hepimiz için bir benlik travmasıdır. Çünkü çocuk bir yetişkin tarafından mağdur edildiğinde diğer tüm yetişkinler de mağdur eden yetişkinin arkasında durur ve çocuğu acısıyla yapayalnız, bu acıyı yaşama ve ifade etme imkanından mahrum bırakırlar.
"Acı, geçer; ama acı çekmiş olduğumuz gerçeği hep bizimle kalır."