ptrana
@Melrii
“Tüm insanlar kendilerini düşündükleri için değil, insanlarda sevgi olduğu için hayatta kalır.”
14 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Hayatımın en mutlu ânıymış,bilmiyordumEdebiyat
Herkes bilsin,çok güzel bir kitap okudum Kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar karakterlerle birlikte üzüldüğüm,sevindiğim,davetlere katıldığım,onlarla gezdiğim,acılarına ortak olduğumu dile getirmeliyim.Kemal’e başlarda çok kızsam da Füsun’un gönlünü alma çabası 8 yılı bende onunla beklemiş kadar oldum.Füsun naif,güzel,o güçlü duruşu beni çok etkiledi.İçindeki acıyı öyle bir sakladı ki ne Kemal başlarda yemeğe gittiğinde tam olarak anladı ne de ben tam olarak Füsun’un ne istediğini anladım.Yavaş yavaş gerçek duygularını gördükçe o 8 yıl ile birlikte Füsun’un da ne kadar çok sevmiş olduğunu anlayabildim.O kadar güzel bir şekilde anlatılmış ki.Onlarla birlikte akşam yemeklerine katıldığımı,televizyon izlediğimi hissettim.Hayat onlara unutulmayacak bir aşk yaşattı.Sibel’e başlarda çok üzüldüğümü yer vermek istedim.Çok fazla yer edinmese de Sibel’e karşı ayrı bir duygusal bağ oluşturdu bende doğruyu söylemek gerekirse.Orhan Pamuk’un kitapları beni derinden etkiliyor.Bu kitabın yeri bende her zaman farklı olacak.
Reklam
Kitabı çok geç okuduğum için üzüldüğümü dile getirmek isterim.Acıyla tanışan Zeze.Hareketli,akıllı ve biraz da yaramaz.Fakat bir çocuğun bu kadar
dayak yemesi üstüne yaptığı her yaramazlıkta daha da kötü bir şekilde sonuçlanması beni gerçekten üzdü.Kalbi kırık bir şekilde kaldı.Portuga ile ilişkileri o kadar güzeldi ki sonlara doğru içime işledi.Onu kaybetmesiyle birlikte acıyı o kadar derinden hissettiriyor ki.Zeze mutlu olmayı çok hak ediyorsun.
