Bu kitabı okumadım.Alıntı nın başı ve sonunu bilmemekle beraber takıldığım düşüncemi yazmak istedim.50 bin kitap okumuş birinin ve hatta bunları bağışlamış birinin, kendini karşısında ki ile kıyaslaması , onun aptallığından zevk aldığı bir kibir hissettirdi bana.Oysa ki okudukça öğrendikçe , bilmeyenleri daha çok anlamamız gerekmez mi? 50 bin kitap okuyup bunu mu öğrendi sadece.Aptallık öğrenme geriliğinden mi ? Ya da hayatı ona öğrenme fırsatı sunmamış olmasından mı ? İnsanların birini sevmediğin de aptal demesini anlarım , aptal birine aptal denmesini de hiç anlamam. ( Bu arada Eco 'yu çok severim )