Göründüğünden daha güçlü görünmek için, yanında hep kendinden daha güçsüz insanlarla yürüyenlerle, yanındakinin gücüne sığınıp kendini güçlü zanneden güçsüzler gördüm evlat. Baba parasıyla kendini zengin zannedenler, cahil olduğu için mutlu olanlar gördüm. Aynı acıdan payımıza düşenlerin eşit olmadığını gördüm. Yarınlara taşıması gerekenleri dünde unutanların ne aradığını unutup, bulduğuyla yetindiğini gördüm. Uyuyormuş gibi yaşayan uyanıklar gördüm evlat. Tüm bunlara rağmen şaşırmış değilim hiçbir şeye... Yeryüzünde herkes hak ettiği değeri bulsaydı, dünya çok güzel olurdu ve bu zalimlerin işine gelmezdi.
Hayatın en gaddar yanı, bir sonu olduğunu bize hep en mutlu anlarımızda hatırlatması... İnsanların en saf yanıysa hayatın bir sonu olduğunu her seferinde unutması...