Mehmet Ali
@Memedali
Kuyucaklı Yusuf ve Müge Anlı
Kuyucaklı Yusuf detaylı betimlemeleri barındıran anlatımı ile akıcı bir roman. 1930'larda yani günümüzden 100 yıl önce yazılmış olması ve bu yazı için yapılan gözlemlerin, karakterlerin, hayatlarında 100 yıl öncesine ait olması benim için zaman zaman sinir bozucu oldu okurken. Çocukluğumuzda bize; hem okul, hem yazılı ve görsel medya tarafından adeta ezberletilen anadolu insanının misafirperverliği, hoşgörülü oluşu ''iyi insan'' algısı ve milenyum sonrası dönemde ortaya çıkan sosyal medya ve gündüz kuşağı tv programlarında gördüklerimizle bunun tamamen zıt olduğuna şahit oluşumuz ister istemez bizi şu düşünceye itti: ''Artık eski anadolu insanı yok, yozlaşan bir toplum içerisindeyiz.'' İşte bu tür toplumsal gerçekçi hikayeleri barındıran romanları okuduğumuzda ise aslında yozlaşmanın ana etmen olmadığı o dönem toplumu oluşturan güruhun içerisinde de; ekonomik, kültürel ve sosyal konjonktür ne durumda olursa olsun birbirine güvenmeyen, kendi çıkarları için başkasını alaşağı etmekten çekinmeyen, ahlaki noktada ciddi sıkıntıları olan insanların yer aldığı anlaşılmaktadır. Günümüzde ''anadolu irfanı'' ''goygoyunun'' dayandığı nokta işte tam da buralar. Üzücü...
Reklam
İnanılmaz bir kitap, Tutunamayanlar havasında okumuştum. Bence hakettiği kıymeti bulamayan bir eser, çocukluğundan beri içinde bulunduğu durumla tam bir Tutunamayan Sabri Bey.. Güzel bir ailesi, anlayışlı bir eşi olmasını çok isterdim, o kadar iyi bir insan ve bir o kadar kötü bir hayat.. Ah Sabri Bey..
