Memo
@MemoTheDigger
"If suffering has an end... Then I'll be The Deliverer."
Genel olarak okumaya değer bir seri. Finali biraz hayal kırıklığı ancak genel deneyim tatmin edici olduğundan göz ardı edilebilir. Asıl bahsetmek istediğim şey bu cildin baskısı. Çok saçma yazım hataları var bu cildimizde. Aynı kelimeyi iki kere yazmak mı dersiniz, kelimenin 1 harfini yanlış yazmak mı dersiniz, kelimenin 1 harfini yan yazmak mı dersiniz... Oldukça fazla yazım hatasına sahip cildimiz. Son okuma yapıldığı konusunda şüphelerim var. Onun dışında sayfa ve renk kalitesi olarak gayet başarılı. Çeviri ise daha iyi olabilir lakin kabul edilebilir.
Bela Çiçeği'nin, en kötü 
Attila İlhan şiir kitabı olduğunu sanırdım. Fakat yanılmışım, 
Duvar'ın eline su dökemez #k:325134. Bir şiir kitabından ne beklersiniz? Neredeyse her şiir kitabı incelememde bu soruyu sordum sanırım. Şahsen ben birbirine uyumlu kelime dizelerini okurken altlarında yatan anlamları bir bir keşfedip kafa dağıtmak isterim şiir kitabı okurken. Hatta, mutlaka da bir anlam içermeleri zorunlu değil, ahenk içerisindeki anlamsız dizeleri okumak bile yeter benim için. Lakin Duvar bunların hiçbirini sunmuyor.
Evet, Duvar Attila İlhan'ın ilk şiir kitabı olabilir. Ancak ilk şiir kitabı buysa kendine nasıl bir kitle buldu merak ediyorum Attila İlhan . Duvar, son derece ahenkten uzak, sıkıcı ve de rahatlatmanın aksine yorucu bir kitap.
Doğrusu şiir kitaplarını okurken şiirleri düzgünce anlayabilmek adına fazladan çaba sarf ederim. Bu kitapta ise... 30 sayfa kadar dayandıktan sonra pes edip normal bir kitap gibi okumaya başladım. Ne bir anlam ne de birer ahenk mevcut bu dizelerde. Tabii, elbette bir anlamları vardır ancak o kadar saklılar ki sadece şairin kendisi idrak edebilsin diye varlar sanki. Bizim gibi okuyucularsa " Attila İlhan burada ne demek istemiş" diyerek dakikalarca düşünüp, sonunda ise vazgeçer idrak etmeye çalışmaktan. Böyle bir kitap #k:440822. Attila İlhan'ın kendine yazdığı şiirlerden oluşan bir kitap. Kitaptaki tüm şiirlere genellemek çok doğru olmaz bu yargıyı, ancak 160 sayfanın 145 tanesi için geçerli olduğunu söyleyebilirim. 145 adet anlaşılmaz, ahenksiz söz yığını... Bu durumun okuyucu için ne kadar can sıkıcı bir durum olduğunu hayal gücünüze sunuyorum efenim.
Bu kitabı okumam günlerimi aldı. Kitapları yarım bırakmaktan pek hoşlanmadığım için sonuna kadar okudum -notlar kısmı hariç-. Ve son derece pişman olduğumu söyleyebilirim, incelemenin
16. Sen yoksunAlıntı
"sen yoksun
deniz yok
yıldızlar arkadaşım
ya bu gece harikalı bir şeyler olsun
yahut bir bomba gibi
infilak edecek başım
ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım
istanbul minareler odamda gibi
gökyüzü temiz ve parlak
işte kol kola girmiş en mesut günlerimiz
muhalif bir rüzgar karşı sahilden
fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz
havada kanat sesleri
ve çılgın kokular
deniz yok
yıldızlar uzaklaşıyor
ben yine yalnız kalıyorum
istanbul minareler kaybolmuş
sen yoksun"