Birseydaa
@Memories_42
Çünkü eksiklik duygusudur insana mutlu olmayı öğreten. Evet mutluluk ögrenilir. Tıpkı farketmenin öğrenilmesi gibi. Zaten mutluluk denen sey farketmedir. Evet sadece farketme. Acılar içindeyken, bunun hayatın bir zerresi olduğunu farketme. Bütün basamakların sonunda, kendinin bir yaratıcıya ait olduğunu farketme. Basamağın son noktasıdır; mutluluğun ya da mutsuzluğun basit bir ayrımından ibaret oluşu. Çünkü huzur anında, birbirinin tamamlayıcısı olarak zıt'ların varlığına ihtiyaç duyulmaz artık. Zıtların bir olduğu yerde, sadece sükun vardır.
Sükun ve sükût halinde olanlardan esirgenir "mutlu musun?" sorusu.
Hangi kitaptan ve yazardan olduğunu hatırlamıyorum 🫠
Reklam
Bassa kenâr-l cûya kadem pây bûs için
Birbirin basip gelir ey dil kenâre mevc
(Ey gönül, o güzel, irmak kenarina gel- se onun ayağını öpmek için dalgalar birbirini çiğneyerek kenara gelirler.)
Nâilî
Böyle Bir Sevmek
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
azıcık okşasam sanki çocuktular
bıraksam korkudan gözleri sislenir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir
hayır sanmayın ki beni unuttular
hâlâ arasıra mektupları gelir
gerçek değildiler birer umuttular
eski bir şarkı belki bir şiir
ne kadınlar sevdim zaten yoktular
böyle bir sevmek görülmemiştir
Attila İlhan
"Elbette seni inciteceğim
Elbette beni inciteceksin.
Elbette acı çekeceğiz.
Ama bu varoluşun mutlak koşuludur. Bahar olmak, kışın riskini kabul etmek demektir.
Var olmak, var olmama riskini kabul etmektir."
Antoine de saint-exupery
Reklam