Ne hoştur yelken hissa edilirken şakırdayarak yapraklanması; adeta gülüştür. Sakolevi yelken, armanın iplerine takılmış beyaz bir buluttur. Direk, geni pruvasının ta yanındadır. Rüzgar kayığın ucundan tutunca maviler üzerinde uçuşur.
Vakit öldürüyoruz, diyorlardı. Kimin haddine düşmüş vakti öldürmek! Vakit onu yaşatmayı bilmeyenleri öldürür; bitkileri, insanları, imparatorlukları, uygarlıkları, çağları hep yok eder.
Ne kap, ne kacak; gönül dolusunca yaşıyorum. Zamanı hep yatay sanırlar. Ben geçmişte yokum, gelecekte de yokum, şimdi dikine varım, yükselmesine sonsuz, derinlemesine sonsuz.