Merve Ekici
@Mentalll
Şu anda okuduğu kitap
Birinci bölüm benim için oldukça gizem doluydu. İkinci bölümü ise biraz gereksiz buldum. Et yemeyen bir insanın bedenine çiçek çizildiğinde kendini hemen bir ağaç gibi hissetmesi konusu bence biraz daha derin işlenebilirdi. Bu dönüşüm metaforik olarak güçlüydü, ancak daha fazla derinlik kazandırılsa, karakterin iç dünyasındaki değişimi daha etkili hissedebilirdik. Ayrıca, kitabın gereksiz bir şehvet duygusunu işlediğini düşünüyorum. Özellikle ikinci bölümdeki sahneler, arzunun ve sınırları aşan tutkuların ön planda olduğu bir atmosfer yaratıyor.
Üçüncü bölümde tam anlamıyla bir dram yaşadık. Karakterin aile ilişkisine, özellikle ablasıyla olan bağına tanık olduk. Bir ağaca dönüşmek istemesi ve toplumun normlarını reddetmesi beni etkiledi. Ancak bunu, toplumsal olarak dışlanan, sevgisiz bir kadının ruhsal bunalımı olarak mı, yoksa bir arayış içinde olup toplum normlarını reddederek doğaya kendini adamak istemesi şeklinde mi yorumlamam gerektiği konusunda kararsızım.
Beni en çok etkileyen unsurlardan biri, ana karakteri neredeyse hiç kendi ağzından dinlemememizdi. Onun hikâyesini hep başkalarının gözünden duyduk. Bu anlatım tarzı, karakterin içe kapanıklığını ve anlaşılmazlığını daha da belirgin hale getirerek, ona dair merak duygusunu artırdı. Birkaç sözü dışında karakterle doğrudan tanışamamış olmamız hoşuma gitti ve anlatımı daha etkileyici hale getirdi.
Kitabın oldukça güçlü bir kurgusu vardı, ancak ikinci bölümde biraz amaçsız ve gereksiz bulduğum noktalar oldu. Ahlaki normlara da değinmiş olması ilgimi çekti. Kitabı çok sevdiğimi söyleyemem ama güçlü bir kurgusu vardı ve bende bir şeyler hissettirmeyi başardı.
Reklam
Sıcak ama klişe
Melisa Kesmez’i ilk olarak Yuvarlak Taşlar ile tanıdım. Kitabını çok samimi ve içten bulmuştum. Ancak bu kitabı için aynı şeyleri söyleyemeyeceğim.
Kırklı yaşlarında bir kadının, kocasının ölümünün yas sürecini ve sonrasında eşinin karavanıyla çıktığı yolculuğu anlatıyor. Yolculuğun ona kattıkları ve yas süreciyle başa çıkma şekli çok güzel işlenmiş. Kendini bir yolculukta bulması oldukça etkileyiciydi. Ancak ikinci bölüm çok aceleye getirilmiş gibi hissettirdi; sanki “oldu, bitti” denilerek kestirilip atılmıştı. Bu da bir süre bağ kurduğum karakterden uzaklaşmama neden oldu.
Bazı kitapların kurgusu daha marjinaldir, bazıları ise gündelik hayatı işler ama okudukça derinleşir. Ancak bu kitap bana biraz klişe geldi. Yine de hafta sonu elimden düşürmeden bitirdiğim, akıcı bir kaleme sahip bir kitaptı.
Bir kadının içsel değişimini, takıntılarını ve yalnızlaşmasını okuyoruz. Yalnızlaşan bir kadının nasıl bir insana dönüşebileceğini gözlemliyoruz. Bu kitap günümüzde yazılmış olsaydı sanırım pek sevmezdim, ancak eski zamanlarda yazılmış olması beni daha fazla etkiledi. İnsanların kendilerinden emin olmadıklarında bile küçük bir ilgiyle neler hissedip ne kararlar verebileceğini görüyoruz. Kitap oldukça akıcıydı; ilk 30 sayfasını karaktere kızarak geçirsem de empati kurmaya çalıştım ve merak uyandırıcı buldum.
Maggie O’Farrell’ın Evlilik Portresi kitabı Rönesans İtalya döneminde geçmektedir. Baş karakterimiz Lucrezia, çizim konusunda oldukça yeteneklidir. Ablasının genç yaşta ölümüyle, ablasının yerine Ferrara Dükü Alfonso’yla evlenmek zorunda kalır ve henüz 15 yaşındadır. Kitapta gücün nasıl el değiştirebileceğini ve nasıl kullanılacağını görüyoruz. Baş karakterimiz güçlü ve derinlikli bir portre çiziyor; okurken duygulanabilir ve merakla okuyabilirsiniz
Sürükleyeci, gizemli birazda zorlama
Hikâye, ilişkilerini düzeltmek isteyen bir çiftin, çekilişten kazandıkları tatil yolculuğuyla başlıyor. Bu süreçte hem ilişkilerini hem de dünyalarını sorguluyoruz. Kitap, üç farklı karakterin bakış açısından anlatılıyor: Çiftimiz Amelia ve Adam ile Robin. Son anlatım ise Sam’e ait. Ayrıca, her evlilik yıl dönümünde yazılan mektupları da yer yer okuyoruz.
Hikâye boyunca ilişkiler, kimlikler ve varoluşsal krizler üzerine düşündürüyoruz. En dikkat çekici ayrıntılardan biri, Adam’ın yüz körü olması. Bu durum, olayları daha da ilginç bir hâle getiriyor. Kitap, yalın bir dille yazılmış ve oldukça sürükleyici. Son bölümlerde iki-üç kez ters köşe oluyorsunuz ve finali asla tahmin edemiyorsunuz. Ancak, bazı ters köşeler bana biraz zorlama geldi. Ayrıca, sonun açık bırakılması da ilgiyi diri tutmak için yapılmış gibi hissettirdi. Gerek var mıydı, emin değilim.
Yine de keyifli bir kitaptı. Karakterleri pek sevemesem de duygularını iyi hissettim. Okumanızı öneririm!
Bu arada kitap tasarımda daha güzel olabilirdi:)
Reklam