Derdinden korkmayan, onunla yüzleşen, derdinin gözünün içine bakabilen, onunla barışan, daha da ötesi onunla hemhal olabilen devasını da buluyor. Üstelik o deva galiba derdin kaynağından geliyor.
“Birisi aşağılandığında, küçük düştüğünde, zulme uğradığında ya da ezildiğinde, sen de onunla aynı anda aynı şeyleri hissedersin. Çünkü biz bir bütünün parçalarıyız ve hepimiz birbirimize görünmez sicimlerle bağlıyız. Ve insan olabilmek için diğer insanlara ihtiyacımız var.” Çünkü “ insan ancak başka insanlar aracılığıyla insan olur.”