“Utanmayı bir kenara bırakıp gerçeği itiraf ettiğim bugün bile hala kendi hayatımı değil, başkalarının hayatını yaşıyorum. Fason hayat. Bir gece düşüncelere dalmış boğuşurken aklıma geldi bu laf; o gün bugündür ısmarlama, düşük maliyetli , fason hayat. Doğum günümde sadece bunun hayal kırıklığını hissettim. Uzunca bir vakit kayıtsız kalmaya çalıştığım hatalarım için şimdi pişmanlık, hüzün ve keder duyuyorum. Her şeyin başka türlü olmasını arzu ederdim, olmadı. Artık kim olduğumu, kimin için yaşadığımı doğru dürüst düşünemiyorum bile.”
Dışaridaki dünyayla bağlarımı koparmaya başladığımdan bu yana, iç dünyam aşırı kalabalıklaştı, üst üste yığılanları bir düzene sokamazsam bu dağınıklık ve sıkışıklık içinde tamamen kaybolacağım….