Neşeliyken kalbinizin derinliklerine bakın; sizi şu an neşelendiren şeyin eskiden kederlere boğduğunu göreceksiniz. Kederliyken de bakın yüreğinize, eskiden sizi mutlu edenler için ağladığınızı göreceksiniz.
Aslında keder ve neşeniz arasında duran bir terazi gibisiniz. Yalnızca yük taşımadığınızda hareketsiz ve dengede durursunuz.
Çocuklarınız sizin değildir. O çocuklar hayatın kendine duyduğu özlemin oğulları ve kızlarıdır. Onlar sizinle gelir bu dünyaya. Ancak sizinle birlikte olsalar a size ait değildir. Onlara düşüncelerinizi değil, sevginizi verebilirsiniz. Zira kendi düşünceleri vardır onların.
Ancak sadece korkarken sevginin huzurunu ve hazzını aramaksa amacınız, o zaman çıplaklığınızı örtüp çıkın sevginin harman yerinden. Ve girin güleceğiniz ama yürekten gülemeyeceğiniz, ağlayacağınız ama bütün gözyaşlarınızı dökemeyeceğiniz mevsimsiz dünyaya.
Ve sen; engin deniz, uyuyan anne, nehrin ve akarsuların huzuru, özgürlüğü.Bu nehir son bir kez daha kıvrılacak ve bu topraklarda son bir kez daha çağıldayacak. Ben sana geleceğim, tükenmeyen bir damla düşecek sınırsız bir okyanusa.