İnsan, yaşamının amacı olarak bir şey kestirir gözüne, baş tacı ettiği bir düşün peşinden gider, ama asla yeri doldurulmayacak biri saymaz kendini ve izlediği yolda sık sık mola verir, hiç vicdan rahatsızlığı duymaksızın o gün geride bırakacağı bir günlük yola senin oldun deyip otların üzerine uzanır, ıslıkla bir melodi oturtur dudaklarına, kafasında hiç bir art düşünceye yer vermeden güler yüzlü hal’ in haz ve kıvancını yaşamaya bakar.