Elif yaklaşık yirmi dört saat hiç susmadan ağladı. Sonra sustu. Ama yüzüne öyle bir hüzün gelip yerleşti ki, ağladığı zamankinden daha kötü görünmeye başladı. Böyle bir babanın ardından, böylesine bir yas tutmak... Anlaşılır gibi değildi.
Asıl amacı, çevresindeki insanları üzmekti. Hayata, o eğlenceli, o pırıltılı hayata hiçbir şey olmamış gibi devam eden annesini,işinden başını bir kez olsun kaldırmayıp oğlunun yüzüne
bakmayan babasını, o bakışsızlığı, o duyumsamazlığı cezalandırmak istiyordu.