Geçen her gün feryatlarım ve gözyaşlarımla doluydu; çoğu defa, saadetten derde olan düşüşümün daha nazik olması ya da bu bana men edildiyse ölmeme müsaade edilmesi, beni alt eden bu gaddar rüzgarla ebediyen yok olmam için beyhude dualar ederek moral buluyordum.
Ah! Yaşama sevincinden yeni haberdar olan ben, yalnızca güzel rüyalar
görüp eşsiz bir mutluluğa uyanmak için uyuyan ben gündüzlerimi ve
gecelerimi gözyaşları içinde geçiriyordum artık.
Babam beni teselli etmek, acı hatıraları aydınlık umutlarla defetmek üzere yanımdaydı: Gözyaşlarımı o sildikten sonra acı çekmek güzel diye düşünüyordum.