Gök kubbeden süzülüyor
Amansız bir şekilde
Hissiz
Yitik
Soğuk
Bu değil mi yer kubbedeki
Ademoğlu
Zamanın başından bugüne
Akli yansımamıza ışık tutan bugüne
Zamanı saydık ve yarın yeni bir güne
Tüm mahşeri ve dehşetengiz olasılıklara
Vakt-i vukuya hazır mısın
Ademoğlu
Yoksa yine
Hissiz
Yitik
Soğuk
Yer kubbede ademoğlu
Özel sanmıştım insanlığı, bizi
Aslında biri diğerinden önemsiz bizi
Üzülüyorum bazen, belliymiş evveli zati benliğimiz
Nefsi haram düşünceler, harp meydanı olmuş vicdanımız
Ey ademoğlu yaratıcının hitabıyla
Varlığınla şen ol.