Nereye dönse anlayışla karşılanıyor, tüm hayatını özen, şefkat, sakin bir sevgi ve evcimen bir saygının rahatlığıyla yaşıyordu ve Irene, bu ölçülü varoluşu belirleyen harici kıstaslar değil, kendi içsel kopukluğunun etkileşimleri olduğunun farkında bile olmadan bu rahatlığın onu, gerçek hayatı yaşamaktan alıkoyduğunu hissediyordu.