Annem sadece babama ve arkadaşlarına sıcak bir kadındı, dış dünyaya soğuktu ve aslında bu çoğu zaman beni düşündürmüştü. Büyüdüğümde anladım, hiç anlamak istemedim.
Kendi kontrolüne sahip olamayan bir ruh kimsenin kontrolünü ele geçirmezdi. Ben her şeyden önce kendimi yönetebilecek kadar güce sahip olmalıydım ki, başkasını yönetebileyim..
Ruhumun satır boşluklarını kanla doldursamda, insanların bunu bilmesine gerek yoktu. Güzeldim, insanlar ahmak düşünceleri sayesinde beni sadece böyle bilmelilerdi.
Zaten kimsenin ruh güzelliğini önemsemediği bir zamanda, zaman tarafından eskitiliyorduk.