İtiraf edemediklerimden yorgun düşüyor kalbim.
Yine de senden geçemiyorum
Ah Atilla İlhan, yaktın içimi yine güzel şairim...
Kadriye Kaya
@erka1453
·
KİMİ SEVSEM SENSİN
kimi sevsem sensin / hayret
sevgi hepsini nasıl değiştiriyor
gözleri maviyken yaprak yeşili
senin sesinle konuşuyor elbet
yarım bakışları o kadar tehlikeli
senin sigaranı senin gibi içiyor
kimi sevsem sensin / hayret
senden nedense vazgeçilemiyor
her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet
sarışın başladığım esmer bitiyor
anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli
dudakları keskin kırmızı jilet
bir belaya çattık / nasıl bitirmeli
gitar kımıldadı mı zaman deliniyor
kimi sevsem sensin / hayret
kapıların kapalı girilemiyor
kimi sevsem sensin / senden ibaret
hepsini senin adınla çağırıyorum
arkamdan şımarık gülüşüyorlar
getirdikleri yağmur / sende unuttuğum
hani o sımsıcak iri çekirdekli
senin gibi vahşi öpüşüyorlar
kimi sevsem sensin / hayret
in misin cin misin anlamıyorum
atilla ilhan
Kaybediyorum kendimi yavaş yavaş
Bir ben daha eksilttim ruhumun duvarlarından
Bir parçam daha koptu eskiden kalma
Yeni bir ben oluştu bu gece
Kırgın, durgun, her şeyi kabullenmiş
Kendini bile umursamayan biri bu
Ben benliğimi yok ettim bugün
Kendimden nefret ettim, sevmedim onu
Bana başka seçenek bırakmadılar
Aynaya baktığımda gördüğüm tek şey
kendime büyüttüğüm öfkem yalnızca
Bugün umutlarım ve hayallerim de yok oldu içimden
Bugün öldü içimde büyüttüğüm küçük kız çocuğu
Ve ben ölmüştüm hiç doğamadığım gün...