Yaşamak için neden arayacak kadar yorgunum artık. Bu dünyaya ait değilim ben, geçte olsa anladım. Bir gün bütün umutlarım ölür, yaşama tutunan ellerim kayıp giderse ve ben öldürürsem kendimi yaşayamadı diyin. Artık çoğu şeyi kaldıramıyorum, etrafımda olan hiçbir şeyi değiştiremiyorum, kendi hayatımın bile seyircisiyim. Hayatımı kendi seçimlerimle yaşayacağım güne olan inancım benim en büyük umudum ve ben bu umuda sarılarak katlanıyorum bunca şeye. Bu umudumu kaybettiğim gün öldüğüm gündür.