MeteHan

MeteHan
Giyinip soyunurken, pansuman yapılırken, minderin üstünde uzanırken, dakikalarca, mahkum uzvuma bakıyorum; her parçası, her hareketi, her yeni aldığı şekil bana birçok düşünceler veriyor, canlanıyor, ehemmiyet kazanıyor, şahsiyet sahibi oluyor ve öteki sağlam uzuvlar arasında idama mahkum bir kardeş gibi, endişeli bir hareketsizlikle susuyor.
Sayfa 91·Kitabı okudu
1000Kitap
Reklam
Bir şey ümit etmemenin rahatlığından başka barınacak ruhi bir köşem kalmamıştı. Artık hiçbir şey tahmin etmiyor, hiçbir şey beklemiyordum.
Sayfa 88·Kitabı okudu
1000Kitap
Sofradaki münakaşanın çirkin bir çocuğu doğdu: sükut
Sayfa 74·Kitabı okudu
1000Kitap
Beni susturan şey nefretimdi. En basit içtimaî davaları anlamayacak kadar yabancı tesirler altında şahsiyetlerini kaybeden bu insanlarla münakaşaya mecbur olmanın küçüklüğünden muzdariptim.
Sayfa 73·Kitabı okudu
Hoşgeldin hüzün...
1000Kitap
Reklam