İnsanlarla iletişim kurmakta zorlanan, içine kapanık, tekdüze bir yaşam süren hayalperest bir kahramanın hikayesi. Hayal dünyasında yaşamanın verdiği esriklikle sokaklarda dolaşırken tanıştığı Nastyenka ile Petersburg sokaklarında dört beyaz gece, dolu dolu dört mutlu an yaşar. Nastyenka'yı hayatının merkezine koyduğu, O'na tutkuyla bağlandığı bu dört büyülü gecenin sonunda ise büyük bir hayalkırıklığı yaşar kahramanımız. Erken dönem Dostoyevski eseri olmasına rağmen sürgün sonrası yazacağı büyük romanlara göz kırparcasına duyguları kelimelere büyük bir maharetle dökmüş usta yazar. Ben her okuduğum kitabında, bütün karakterlerinde kendimden bir şeyler buluyorum. Bu kitapta tabi ki çok iyiydi. Ne yazık ki şu Nastyenka'nın insana beton duvara çarpma etkisi veren son kararı hala aklımdan çıkmıyor. Kusura bakmayın ama "Allah belanı versin Nastyenka" demek istiyorum. Kitapta "Beyaz Geceler" dışında dört güzel hikaye daha var. "Başkasının Karısı", "Noel Ağacı ve Nikah", "Haysiyetli Hırsız" ve "Yufka Yürekli". Karısının kendisini aldattığını düşünen bir adamın trajikomik hikayesinin anlatıldığı "Başkasının Karısı". Çektiği vicdan azabı sonucu hasta olan bir hırsızın hikayesini anlatan "Haysiyetli Hırsız". İnsanları memnun etme kaygısı ve gereksiz minnettarlık duygusu sonucu deliren bir gencin hikayesinin konu edildiği "Yufka Yürekli" beğendiğim hikayelerdi. "Noel Ağacı Ağacı ve Nikah" ise birkaç sayfalık bir hikaye.

1000Kitap