Rahel’in Tanrıdan kendi hayatını anlatarak çocukları adına af dilediği hikaye, ki kitaba adını veren, şu anki içinde bulunduğumuz durumla o kadar yakın geldi bana. Hemen hemen her gün Tanrı’nın bize yaşattığı bu felaketlerin bir nedeni olduğu ve affına muhtaç kaldığımızı düşünmeden edemeyen bizler de Rahel gibi hatalarımızla yüzleşiyor bu felaketleri bitirmesi için O’ndan bir çıkış yolu istiyoruz.
“... adalet icra ederken Tanrı’nın imtiyazına sahip olması gerekirdi. Bende böyle bir kendine güven asla olmamıştı. Bizim ‘adaletimizin’ yanılgıya ne kadar açık olduğunu biliyordum, ayrıca bu akıl karışıklığı ve hayal kırıklıkları çağında, münferit örneklerin saman çöpleriyle adalet tapınağı güçlendirmeye çalışanların ne kadar mağrur olduğunu da biliyordum.”