Şimdi evvela bu hissimi hatırlıyorum ve anlıyorum ki meğer bütün bu güzel şeylerin hepsi de bize veda ederlermiş. Onların da hayatı bütün ömürler gibi ancak birer veda demekmiş ve ne gariptir ki biz hislerimizin mübalağası ve taassubu içinde bir ömür sürerken bunu duyamazmışız!
Mehtap hatıralarımız belki ömrümüzün kara zamanlarında kanatlarını gererek bizden uzaklara uçacak, fakat yıllar ve yıllardan sonra yine dönen kuyruklu yıldızlar gibi ruhumuzun göklerinde bir gece bu hatıralarımızı yine bulacaktık.