Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar boştur boş!
Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş!
Şu durmadan kurulup dağılan evrende
Bir nefestir alacağın, o da boştur boş!
Gözlerim, sevgilimin resim şölenindedir,
Gönlümü çağırırlar renklerin cümbüşüne;
Gözlerim de gönlüme konuktur arada bir
Ve candan ortak olur bu sevdanın düşüne.
Senin gölgen nasıl da kör gözlere fer verir.
Gözlerim kutlu olur seni seyrettikçe ben,
Canlı gün aydınlanır sendeki ışıklarda,
En karanlık gecede belirsiz güzel gölgen.